ژانرشناسی

دخترهایی که با چادر عربی-ملی کیف کوله می‌اندازن.

زن‌هایی که وقت رانندگی دستکش نخی سفید دست‌شون می‌کنن و فرمون رو دو دستی می‌چسبن.

زن‌هایی که پشتی صندلی رو عمود می‌کنن و صورت‌شون توی فرمونه.

اینایی که حتا وقتی از سوپور محله هم براشون یه چیزی تعریف می‌کنی می‌گن: می‌شناسم‌اش و سریع یه خاطره ازش تعریف می‌کنن.

اینایی که به شجریان می‌گن استاد بعد بنیامین زمزمه می‌کنن.

اینایی که همیشه یه سه تار به دیوار خونه‌شون آویزونه واسه این‌که بگن موسیقی فاخر گوش می‌دن و اهل‌اش هستن.

اینایی که چادر و مقنعه سر می‌کنن با آستینک بعد خط چشم عروس می‌کشن با یه خروار ریمل.

اینایی که اصرار دارن به وبسایت بگن وبلاگ و به وبلاگ بگن وب‌سایت بعد فرقی هم بین جفت‌شون نمی‌بینن.

اینایی که معتقدن افتخاری صداش از شجریان بهتره.

اینایی که از ولنتاین متنفرن بعد هر سال سه کیلو شکلات مرسی می‌خرن.

م.مهتدی