اینایی که می‌گن: من همیشه قهوه رو تلخ می‌خورم و بعد وقتی قهوه‌ی تلخ رو می‌خورن همه‌ی صورت‌شون جمع می‌شه تو هم.

اینایی که صبح ساعت هشت زنگ می‌زنن بهت می‌گن سلام «خسته نباشی»!!!

اینایی که از هر چیزی بد بگی، می‌گن برو خارجی‌اش رو بخر، معرکه‌اس.

اینایی که سر راه برگشت از سوریه با هواپیما از روی ترکیه رد شده‌ان، بعد می‌گن: آنتالیا که بودیییییییییم...

غیرسیگاری‌هایی که برای کم نیاوردن جلو سیگاری‌ها می‌گن: من یه زمانی کاپتان بلک می‌کشیدم، شیرین بود.

اینایی که وقتی ازشون می‌پرسی ساعت چنده؟ هنوز سرشار از بامزگی می‌گن: نمی‌فروشم‌اش!

ایرانی‌هایی که همیشه با نفرت می‌گن: «این» ایرانی‌ها...

اینایی که دم عید می‌رن دوبی واسه کنسرت کامران و هومن بعد می‌گن رفتیم واسه بیزینس، نمی‌دونی این عرب‌ها چقدر پیشرفت کرده‌ان.

اینایی که وقتی بهشون می‌گی تو فضای در بسته باد در ندهید، می‌گن این نظر ِ هگله یا بودریار؟ از منظر سوسور چطور؟

اینایی که هربار قهوه ترک می‌خورن می‌گن من نمی‌دونم مردم چطوری به فال قهوه اعتقاد دارن، بعد فنجون‌شون رو به سمت قلب‌شون چپه می‌کنن.

 اونایی که هر کنسرت و سینما و تئاتری که می‌رن می‌گن عالی بوده.


اونایی که هر کنسرت سینما و تئاتری که می‌رن می‌گن مزخرف بوده.

 

م.مهتدی